[Cubic School] การบ้าน 5B 'ความรู้สึกที่มีต่อครูคนอื่น' (PART 1/2)
posted on 21 Aug 2008 19:48 by sain in Cubic-Schoolว่าจะต่อ 2B แต่ไป ๆ มา ๆ ทำ 5B ให้เสร็จไปอีกอันก่อนดีกว่า 2B มันย้าวยาว น้านนาน ด้องดอง (เอ๊ะ)
และก็ไม่ทิ้งลายครูสอนวิชาเทคโนโลยีฯ (แต่รู้สึกมันจะเป็นคอมพิวเตอร์มากกว่านะ)
เชิญทรรศนา~
:: This entry is part of Cubic School ::
:: การบ้าน 5B 'ความรู้สึกที่มีต่อครูคนอื่น' ::
ผมเหลือบมองดูนาฬิกาข้อมือ มันเป็นเวลา 07.51 ที่ผมได้มาถึงโรงเรียน 'ให้ตายสิตื่นเช้านี่มันน่าหงุดหงิดชะมัด!'
"อ้าว สวัสดีครับ/ค่ะ ครูเอซ " [บรรดาครูคนอื่นในห้องเอ่ยปากทักขึ้น บางคนก็ทำหน้าประหลาดใจเล็กน้อย
ผมพยักหน้ารับอย่างช้า ๆ ไม่แปลกที่ทุกคนจะทำตัวไม่ถูก เพราะปกติแล้ว ผมไม่ได้มาเช้าอย่างนี้สักเท่าไหร่ หลังจากนั้นผมลงมานั่งโต๊ะ แล้วหยิบแลปทอปขึ้นมา
>>
"เห ทำอะไรอยู่หรอคะ ครูเอซ" ครูกฤตเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาทัก 'งั้นก็ช่วยไม่ได้ละนะ'
"ทบทวนความรู้เก่านิดหน่อยนะครับ" ผมตอบและรีบเปลี่ยนหน้าจออย่างรวดเร็ว
"ครูกฤตอยากลองเขียนโปรแกรมมั่งไหมละครับ" อันที่จริงผมทบทวนความรู้เก่าด้านการวิเคราะห์บุคคลต่างหาก ผมไม่ได้เฟคนะ เพียงแค่พูดความจริงไม่หมดก็เท่านั้นเอง
"อ้อ กฤตขอบายดีกว่าค่ะ ขอตัวก่อนนะคะ" ครูกฤตทำหน้าแหย ๆ แล้วเดินไปหาครูไม
ครูกฤต กฤตกาญจน์ ศารวงศ์
ครูสอนคหกรรม ดู ๆ แล้วเป็นคนที่น่าคบนะ อีกอย่างเห็นชอบทำขนมมาฝากครูคนอื่นบ่อย ๆ ด้วย พอ ๆ กับครูอีกคนเลย ชื่ออะไรหว่า ไว้ค่อยนึกแล้วกัน เอ... แต่ว่า รู้สึกจะโดนครูไมแกล้งหยอกบ่อย ๆ เหมือนกันนะ คู่นี้ท่าทางจะสนิทสนมกันดี ... อีกอย่างท่าทางกฤตนี่จะเป็นคนชอบเขียนเหมือนกันนะ เคยเห็นว่าเขียนอะไรในสมุดบ่อย ๆ หรือจะเป็นคนช่างฝันนิด ๆ ด้วยละมั้ง ... น่าสนใจเหมือนกันนะ แต่้เรียบร้อยเกินไปละมั้ง... ว่าแต่ว่าวันนี้ยังไม่ได้ทานขนมฝีมือครูกฤตเลยแฮะ
ผมเหลือบไปมอง ครูไมที่กำลังคุยอย่างสนุกสนานอยู่กับครูกฤต ที่ทำหน้าแดงระเรื่อ ๆ 'ไหน ๆ ก็ไหน ๆ แล้ว ครูไมต่อเลยแล้วกัน'
ครูไม นัช นัชชา อสรวิรุณ
ถ้าจำไม่ผิดจะสอนศิลปะสินะ รู้สึกว่าเด็ก ๆ จะชอบครูไมกันเยอะ จะว่าไปพอดู ๆ ไปแ้ล้วก็มีเสน่ห์น่าสนใจเหมือนกันนะ ออกมาดสาวอาร์ทิส สมกับที่สอนศิลปะจริง ๆ แต่เอ เคยเห็นว่ามีแมวด้วยนี่นะ ชื่ออะไรนะ ... รถไฟ ละมั้ง เจ้าแมวนี้ก็ เห็นอยู่บ่อย ๆ ว่าชอบไปอยู่กับครูสอนเลข ที่ชื่อซัน แต่ดู ๆ ไปแล้วครูซันท่าทางจะไม่่ค่อยชอบแมวเท่าไหร่นะ ถ้างั้น... เขาว่าสัตว์เลี้ยงจะนิสัยเหมือนกับเจ้าของ ในกรณีนี้ ถ้าครูซันไม่ชอบแมวจริง ก็สรุปได้ว่า เจ้ารถไฟ ชอบแกล้ง งั้นครูไมก็ต้องชอบแกล้งเหมือนกันสินะ อืม... น่ารักดี แต่...น้องชายมารับบ่อย ๆ นี่นา ... เอ ... ช่างมันเถอะ
"ทำอะไรอยู่หรอคะ ครูเอซ" ครูสอนภาษาสเปน อีกคนที่ชอบเอาขนมมาฝากบ่อย ๆ เดินมาทักผมบ้าง 'เอ สงสัยผมไม่ควรจะมาเช้าสินะ... หรือเป็นมารยาทอยู่แล้วเน้อ... ช่างมันเถอะ'
"กำลังหาเรื่องอยู่นะครับ" ครูเอมทำหน้างง ๆ ทำให้ผมนึกขึ้นได้ว่าคำพูดของผมมันกำกวมไปหน่อย
"หาเรื่องที่จะสอนในคาบต่อไปนะครับ" ผมหันหน้าจอคอมพิวเตอร์ให้ครูเอมดู เกือบเข้าใจผิดกันแล้วไหมละ
"อ้อค่ะ จะบอกว่ามีขนมของว่างให้ทานนะคะ หยิบได้เลยนะ" ครูเอมยกถุงใส่ขนมถุงใหญ่ชูขึ้นให้ผมดู
"ขอบคุณครับ" ไว้ค่อยจัดการละกัน ตอนนี้ก็ ...
ครูเอม เอมิกา เจนภพ
สอนวิชาภาษาสเปน เป็นคนที่มีอายุมากที่สุดในหมู่พวกเรา แต่ดู ๆ แล้วยังไม่ค่อยแก่เท่าไหร่เลยนี่นะ ออกจะดูมีเสน่ห์นิด ๆ เสียอีก (หรือจะเป็นเพราะแว่นกันนะ) เห็นอย่างนี้ก็ท่าทางจะแอบหวานเหมือนกันนะ วันก่อนเห็นเอาขนมใส่กล่องที่มีคำว่า LOVE มาด้วยนี้นา ใครกินไปกันนะ มาเห็นก็เหลือแต่กล่องแล้ว แต่เอ... ดู ๆ แล้วถ้าทำอย่างนั้นก็เหมือนสาวมอปลาย ขี้อายจะจีบหนุ่มเลยละสิ ไม่น่าจะใช่ครูเอม จากที่เห็นเลยนะ หรือจะมีใครอยู่เบื้องหลังกันแน่นะ ...ต้องสืบซะแล้ว ...พูดถึงเรื่องสืบรู้สึกครูเอมก็จะชอบ CSI: MIAMI เหมือนกันนี่นา ไว้ว่าง ๆ ลองคุยเรื่องนั้นดูดีกว่า ...
'เอ... มีครูผู้หญิงอีกคนนี่นา รู้สึกจะชืออุนอุน หรือยังไงเนี่ยแหละมั้ง' ผมมองหารอบ ๆ ห้อง ไม่ต้องใช้เวลานานมากนัก ก็เห็นครูอุนอุนนั่งอยู่คนเดียวในมุมห้อง แต่นั่นเดินมาร่วมวงคุยกับครูกฤต ครูไมแล้ว ...อ้าว เดินกลับไปนั่งคนเดียวแล้ว ... ยังไงของเขากันนะ ...
ครูอุนอุน ควอเทียม ออกซาไรด์
แค่ชื่อก็กินขาดแล้ว สมกับที่มาสอนวิชาเคมีจริง ๆ ดูท่าทางแล้ว เหมือนกับเห็นออร่านักเล่นแร่แปรธาตุเปล่งออกมาเลยแฮะ ..รอยยิ้มนั่น คงคือ ๆ กับเราละมั้ง ตั้งใจยิ้มแล้ว แต่ไม่ยิ้มคงจะดีกว่า ท่าทางแล้วเหมือนจะชอบอยู่คนเดียว แต่บางทีก็เดินมาร่วมวงคุยกับคนอื่น แล้วก็เดินกลับไปนั่งคนเดียว หรือจะมีปัญหาทางด้านเข้าสังคมกันนะ ไว้เดี๋ยวไปเสนอคอร์สการเข้าสังคมให้ในราคาประหยัดดีกว่า ...อ๊ะ ไม่ได้ ๆ เราเป็นครูแล้ว มันต้องครึ่งราคา ...นอกเื่รื่องแล้วเรา ...รวม ๆ เป็นคนที่ดูท่าทางลึกลับ ซึ่งก็คงจะลึกลับ เพราะฉะนั้นเราก็คงต้องปล่อยให้ลึกลับต่อไป...
'โรงเรียนนี้ทรัพยากรครูผู้หญิงน้อยจริง ๆ แฮะ ถ้างั้นก็...' ผมเหลือบหันไปมองครูซัน กับครูกวี ...แต่แล้ว ครูอีกคนก็เดินเข้ามาในห้อง ... ครูพัด
ครูพัด ภัทรพงษ์ กิตติก้องขจร
สอนชีวะ สินะ เห็นหน้าครั้งแรกรู้สึกไม่ชอบยังไงก็ไม่รู้สิ บอกไม่ถูกเลยแฮะ ราวกับมีใครสักคนกำหนดมา (Sain: เค้าเปล่านะ
) ได้ข่าวว่าคาบแรกก็ทำเด็กเข้าห้องพยาบาลเลยไม่ใช่เรอะ... แล้วน้องหนอนนั่นมันอะไรกัน ถึงจะใส่กล่องเลี้ยงไว้ก็เถอะ ถ้าเผลอวางไม่ดีจะเสร็จเจ้ารถไฟ กับไข่ตุ๋นเอาได้นะ แล้วนี่ครูกวีก็เพิ่งไปเก็บมาอีกตัวนี่นะ... แต่ว่าทำไมเราถึงเห็นหน้าแล้วถึงไม่ชอบเลยนะ ...ดู ๆ ไปแล้วก็นิ่ง ๆ แต่จะมีอะไรแฝงอยู่ในมาดนิ่ง ๆ นั่นรึเปล่านะ ... คงต้องดูกันต่อไปนั่นแหละ...
'เอาละชักจะเมื่อยแล้วสิ ยังหันมาจ้องหน้าอีก เจ้าหนอนนั่นด้วย เดี๋ยวปั๊ด...' ผมหยุดความคิดไว้แค่นั้น จะเอานิสัยเสียของตัวเองมาใช้ที่นี่ไม่ได้แล้ว บันทึกต่ออีกหน่อยดีกว่า
ครูกวี กันต์กวี รวีเรืองรอง
ภาษาอังกฤษ ... เห็นว่ากันว่าเป็นบุคคลน่าแกล้งที่สุดแห่งปี ดู ๆ ไปแล้วก็ได้เค้าเหมือนกันนะ รู้สึกเหมือนจะเคยไปผจญอะไรบางอย่างกับเรามารึเปล่า... ขี้เกียจนึกแฮะ สงสัยจะคิดไปเอง อืม... ไม่แปลกที่จะทำให้โดนเด็ก ๆ หรือแม้แต่ครูด้วยกัน แกล้งเอาบ่อย ๆ ท่าทางอยู่ที่บ้านก็จะโดนแกล้งเหมือนกันละมั้ง... อย่างนี้จะมีปมอะไรรึเปล่านะ คงไม่มั้ง ...นั่นก็ทำหน้าแดงซะอย่างนั้นถึงได้โดนแกล้งเอาบ่อย ๆ โดนครูไมแกล้งอะไรอีกละนั่น...
ครูซัน ภาณุรัตน์ วิวัตนวงศกุล
แต่ทว่า...
'เฮ้ย คนตรงนั้นน่ะ เรียกให้เจ้าของเครื่องนี้รับโทรศัพท์ดิ๊ ไม่งั้นนะ โทรศัพท์นี้มันจะระเบิดละเว้ยเฮ้ย แน๊ะบอกให้...' ใครมันเปลี่ยนริงโทนตูอีกฟร่ะ!
ครูในห้องหันมามองผมเป็นตาเดียว... ผมพยักหน้าเป็นเชิงขอโทษเล็กน้อยก่อนจะกดรับโทรศัพท์
"ว่าไง" สิ่งที่ผมได้ยิน... ทำให้ผมรีบเก็บคอมพิวเตอร์ และรีบวิ่งออกจากห้องไปในทันที...
อีกครั้งที่ทุกคนในห้องพักครูต่างงุนงงในพฤติกรรมของครูเอซ...
==================================================================
ตัดจบกันมันซะดื้อ ๆ อย่างนี้แล
...ติดตามต่อได้ใน Side Story #4 และ 5B PART 2/2 นะครับ
ในตอนแรก กะให้พารท์เดียวจบ แต่เขียนไปเขียนมา มันยาวซะงั้น เลยต้องแบ่งเอาอย่างนี้แล้วกัน แหะ
ช่วงนี้ผมอาจจะหายหน้าหายตาไปซะหน่อย อันเนื่องมาจากโปรเจคที่โดนเร่งรัดเวลาการส่ง กับการสอบไฟเน่าที่ใกล้เข้ามา หลักจากนั้นก็จะเริ่มเข้าสู่ช่วงหัวเลี้ยวหัวตอของชีวิต ยังงง ๆ กับชีวิตอยู่เลย
สำหรับคอมเม้นท์เก่า ๆ ผมขอเก็บไว้เลยนะครับ ขออภัยด้วยครับ ไม่ค่อยมีเวลาจริง ๆ แต่ยังไงก็ จะมาตอบคอมเม้นท์ตั้งแต่ เอนทรี่นี้เป็นต้นไปแล้วกัน
ตอบเม้นท์~ (จาก entry 2b part a: http://sain.exteen.com/20080811/cubic-school-2b-first-impression-expression-part-a)
#1 อ้าว น่าแกล้งจริง ๆ นะ ลองดูดี ๆ สิ (ยิ้ม)
#2 มีจับตามองเยอะพอสมควรเลยครับ แต่ผมคงให้ Sain มันเอามาลงแทนนั่นแหละครับ (หัวเราะ)
#3 แน่นอนครับ
#4 อันนี้แล้วแต่จะคิดนะ
#5,8 Y list หมายถึง why this 'ทำไมถึงเป็นแบบนั้น' สำหรับน้อง ๆ ที่ผมมีข้อข้องใจนะครับ (จริง ๆ นะ)
#9 หายแล้วครับ ขอบคุณครับผม
#10 เห... ของน้องไอผมไม่ได้พิมพ์นะครับ Sain มันพิมพ์ครับ (โบ้ย)


